Vader Willem van Rijn en burgemeester Arie van Erk. | Foto: Annemiek Cornelissen.
Vader Willem van Rijn en burgemeester Arie van Erk. | Foto: Annemiek Cornelissen.

Viaduct draagt voortaan de naam van soldaat Kees van Rijn

Algemeen

In het gebouw van de Kulturele Raad was afgelopen week een bijzondere bijeenkomst. 

Dit alles had te maken met het feit dat het viaduct over de A44, nabij Hotel Van der Valk Sassenheim, officieel de naam heeft gekregen van een militair die tijdens zijn missie is omgekomen: Hillegommer Kees van Rijn. Hij overleed 21 oktober 1979 tijdens een missie in Libanon. Met nog twee militairen stortten ze met hun dienstwagen in een ravijn. 

Tweede bordje

Tijdens de bijeenkomst in de Kulturele Raad werd het naambordje ‘Soldaat Kees van Rijn’ onthuld door burgemeester Arie van Erk, de broer van Kees van Rijn, René en hun vader de Willem van Rijn. Niet alleen is het bordje bevestigd op het viaduct: er is nog een tweede bordje gemaakt, dat door burgemeester Arie van Erk werd overhandigd aan de vader van Kees van Rijn. 

In heel Nederland worden ongeveer 46 viaducten vernoemd naar omgekomen militairen. Met de naamgeving worden militairen die in het recente verleden in het kader van de vrijheid hun leven gaven, maatschappelijk zichtbaar gemaakt. Vanaf 30 november draagt het viaduct officieel de naam van soldaat Kees van Rijn, die op 19-jarige leeftijd omkwam. Van Erk was samen met René van Rijn in het verleden gedoken, vanaf halverwege de jaren 70 toen het gezin aan de Meerlaan in Hillegom kwam wonen. ‘Kees van Rijn ging naar de Oranje Nassau Mavo, maar school was niet zijn grootste hobby. Liever reed hij samen met zijn vrienden op zijn brommer door Hillegom. Om de benzine te betalen werkte hij in de bollen bij Piet Bakker. Ook was hij een talentvol voetballer en speelde bij Sizo. Na de Mavo ging hij naar de MEAO. Maar nog steeds vond hij school niets.’ 

Vredesmissie

In 1979 startte in Zuid-Libanon een VN-vredesmissie onder de naam Unifit en Kees besloot zich aan te melden als vrijwilliger. Een relatief rustige missie, gevochten werd er niet. Kees werd telexist. Zijn besluit om een keer mee te gaan met een voedseltransport naar een andere post werd hem fataal.’ Luitenant-generaal buiten dienst Hans van Griensven, voorzitter van het Nationaal Veteranenplatform en initiatiefnemer van het landelijk project naamgeving viaducten, vertelde dat in andere landen zoals de Verenigde Staten en Canada al langer bruggen en viaducten als eerbetoon worden vernoemd naar soldaten: ‘In het kader van 75 jaar vrijheid is dit nu ook in Nederland. Luitenant-kolonel Erik Derks, bataljonscommandant van 44 Pantserinfanteriebataljon Regiment Prins Johan Friso waar Kees van Rijn deel van uitmaakte, sprak een paar woorden namens de Commandant Landstrijdkrachten, luitenant-generaal Martijn Wijnen.

Niet vergeten

Kees van Rijn was een van die ruim 9000 Nederlandse militairen die in Zuid-Libanon zouden dienen. Hem werd de keuze geboden tussen een plaatsing in Seedorf, Duitsland of een uitzending naar Libanon. Hij koos voor dat laatste. Sterven voor vrijheid is niet het ergste dat kan gebeuren. Vergeten worden is erger, maar Kees is zeker niet vergeten. Zijn naam heeft een plek gekregen op een viaduct, op een locatie waar veel mensen dat dagelijks zien, dicht bij zijn thuis.

Uit de krant